06 83 97 72 72          info@saskiawouterson.nl        

Non-dualiteit: Als de bergen kunnen praten

De zwevende wolk is één met de lucht. Puur omdat het je de herinnering aan eenheid gunt, biedt het in liefde de illusie dat je erop zitten kunt.

Tijdens mijn vakantie zoek ik graag zoveel mogelijk de rust op en maak ik graag contact met de verschillende elementen uit de natuur. De zee is daarbij mijn favoriete plek. Toen er een aanbieding kwam voor een cruise naar de fjorden, besloot ik daar naartoe te gaan.

 

Bij de fjorden komen alle verschillende elementen bij elkaar. Door de combinatie van het water, de zon en de beschutting van de fjorden krijg je de meest prachtige wolken. Ze lijken vlak boven het water te zweven. Ze zien er zo stevig uit dat het lijkt alsof je erop kunt zitten en er veilig door gedragen kunt worden, zonder dat je je ergens aan vast hoeft te gespen.

 

Non-dualiteit zou je metaforisch zo kunnen uitleggen dat je in diepste zin tot het besef bent gekomen dat je niet slechts die ene golf bent, maar dat je ten diepste de gehele zee en de stroming bent en dat de afgescheidenheid tussen de golf en de zee een illusie is. Als je metaforisch gezien tot dat besef komt, kun je, wanneer je dat wilt, met iedere golf energetisch contact maken. In diepste zin ben je die immers zelf. En juist omdat alles in diepste zin één is, hoeven de fjorden, de zee, de zon en de lucht niet fysiek in staat te zijn om te kunnen praten om ze toch energetisch te kunnen verstaan. Je krijgt het verhaal dan energetisch mee. De woorden die er vervolgens aan gegeven worden zijn slechts een vertaling. Het verhaal dat je meekrijgt is afhankelijk van wat je zelf kunt begrijpen en welke boodschap op dat moment bij je past. Het zal doorgaans geen wetenschappelijk verhaal zijn zoals mensen dat geven. Op die manier communiceren de meeste elementen uit de natuur doorgaans niet.

 

Tijdens mijn vakantie vertelde een gids uitgebreid over de visserij en hoe de verschillende dorpjes waren ontstaan. Als je contact legt met de fjorden, krijg je een ander perspectief. Hun verhaal is dat ze al heel erg lang bestaan. Dat ze veel hebben moeten ontberen. Ze waren er al (weliswaar in een andere vorm) voor de ijstijd. Dus nog voordat er mensen in dat gebied woonden en nog voordat ze de fjorden werden genoemd. De aarde was in die verre tijd warmer dan nu. Er was volop begroeiing en er leefden grote vogels rond de bergen. Niet van die vogels die echt goed konden vliegen. Zweven konden ze, maar lange afstanden afleggen paste niet bij hen; daar waren ze te groot en te zwaar voor. Ze leefden ook niet in bomen. Er stroomde water door de dalen, maar nog niet als de diepe zeeën van nu. Ook toen was het er paradijselijk.

 

Later kwam de ijstijd. Als gevolg van de extreme kou verdween al het leven op het land. De dieren en de begroeiing trokken weg of stierven uit. Eeuwenlang hadden de bergen het rijk voor zich alleen. Vanuit het perspectief van de bergen veranderde de lucht compleet, omdat ze zelf onder een dikke laag ijs bedolven raakten. Onder dat ijs was geen ruimte meer voor leven dat zuurstof nodig had. Toch bleven de bergen staan. Ze werden kaal geschuurd door de gletsjers en gingen van een tijdperk van warmte naar een periode van extreme kou. Niet alleen de buitenkant werd koud, maar ook de binnenkant. Scheuren die door stromend water al voor de ijstijd aanwezig waren, zetten door het bevroren water verder uit. De openingen in de bergen werden breder en dieper, al bleef alles nog verborgen onder het dikke pak ijs.

 

Eeuwen later begon het ijs te smelten en viel de regen weer in stromen naar beneden. Het gesmolten water vulde de oceanen. Ook de uitgesleten dalen stroomden vol tot de fjorden zoals we die nu kennen. Nu het verstikkende ijs was verdwenen, kwamen de elementen water en de lucht weer inniger met elkaar in contact. De relatie tussen de zee en de lucht kon zich metaforisch gezien weer verdiepen. Ze vormden metaforisch gezien samen opnieuw een hecht echtpaar dat in harmonie naar elkaar in- en uitademde. De zee kreeg weer volop lucht, waardoor er in het water opnieuw zuurstof kon doordringen en ook de bergen weer in vrij contact stonden met de open hemel. Zo kon het leven zich zowel in het water als op het land geleidelijk weer verspreiden. Het werd warmer en de natuur ontwaakte.

 

Het gesmolten ijs van de bergen druppelde geleidelijk diep door de scheuren en openingen van de rotsen naar binnen. In combinatie met de eeuwenlange druk en de warmte diep in de aarde kwamen allerlei mineralen en elementen samen. Zo vormden zich in de verborgen holtes verschillende soorten stenen, waaronder edelstenen. Veel van de edelstenen die daar voorkomen zijn relatief onbekend, al is er ook, hetzij beperkt, een heel bekende edelsteen te vinden: het bergkristal.

 

Iedereen die contact durft te maken met de fjorden en ze energetisch kan horen, wordt eraan herinnerd dat je, ondanks zeer grote veranderingen in je omgeving, toch kunt blijven staan. Dat je je niet hoeft te verzetten tegen de zware ontberingen, maar erop mag vertrouwen dat je erdoorheen komt en het je uiteindelijk in positieve zin vormt. Door de druk kunnen alle innerlijke, afzonderlijke elementen bij elkaar komen en vormen ze samen een schat die altijd al in jou aanwezig was.

 

En tot slot voor iedereen die zich wil verdiepen in non-dualiteit: als alles één is, wie is dan naar wie aan het luisteren en wie neemt dit alles waar?

 

Wil je met behulp van een coach verkennen waar dit alles in diepste zin uit voortkomt en wie jij in diepste zin bent, dan mag je altijd contact met mij opnemen.

 

Links

 

Powered by